paweł siarkowski.com ~ spec. ds. idei niekonwencjonalnych » humor

get in on – durex

siarkowski — Mon, 19 Jan 2009 11:15:45 +0000

A gdyby gumki ożyły i kierowałyby się instynktem?

W ramach bonusu dodam poniżej kilka nieudanych scen z planu. Wyobraźnia nie zna granic – całe szczęście.

pies siostry

siarkowski — Sat, 20 Dec 2008 17:54:10 +0000

Mam nadzieję, że pamiętacie kota Simona? Okazuje się, że jego siostra posiada psa. Zostaje on uwieczniony w kolejnym jego dziele. Ale nie bez przyczyny. Całości towarzyszy przesłanie nad którym czuwa Królewskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami (RSPCA). Akcja nosi nazwę “Give animals a voice”. Promuje ją ta oto animacja:

matura ‘95

siarkowski — Sun, 07 Dec 2008 20:13:55 +0000

Już niedługo. Dlatego przedstawiam maturalny długopis. Z popularnym, komercyjnym na dzień dzisiejszy hasłem.

zimą miłość kwitnie!

siarkowski — Wed, 26 Nov 2008 18:26:52 +0000

Po lewej stronie fragment listy z mojego komunikatora. Zauważamy powtarzający się schemat. Słodki elektroniczny całus. Mam świadomość, że żadna to nowość, ale żeby w takim skupisku? Jeden pod drugim!? Do tego jeszcze nachalne całowanie Pana Karmańskiego utwierdza mnie w przekonaniu, że: zimą miłość kwitnie!

mój urodzinowy

siarkowski — Sun, 23 Nov 2008 23:01:17 +0000

Oto przed Państwem mój urodzinowy tort!

Szczególnie dla tych, co pamiętają. Niskokaloryczny, bo internetowy. Nie plami, nie kruszy się. Wyjątkowy we własnej postaci. Wasze zdrowie!

Czas na tradycyjne krótkie podsumowanie. Po dwudziestu jeden latach mam: sto osiemdziesiąt trzy centymetry wzrostu, ponad siedemdziesiąt cztery kilogramy wagi, pracę, studia, cele, mnogość marzeń, zegarek, WI-fi w telefonie, porządek na biurku, dwa mandaty KZK GOP więcej, tysiąc sto trzydzieści sześć odwiedzin mojego bloga, zero punktów karnych, lakoniczne podejście do portalu nasza-klasa.pl, spalone mosty, skórki w Gmail’u, jeszcze więcej okruchów w klawiaturze, wolne miejsce w łóżku, a co najważniejsze kolejny rok cennego życiowego doświadczenia. Nieźle.

Wszelkie życzenia mile widziane – zapewniam, że przeczytam wszystkie :)

nie jedz mnie

siarkowski — Mon, 18 Aug 2008 21:35:02 +0000

Poniedziałek. Dzień pasuje zacząć od lekkiego, pożywnego śniadnia. Zatem udałem się do kuchni i już po chwili naszła mnie ochota na jajecznicę. Wyciągnąłem więc patelnię, przygotowałem przyprawy, otwieram lodówkę, sięgam po jajka… i… moim oczom ukazał się taki oto widok:

zrobiłem sobie jednak kanapki z serem i pomidorem.

tajemnice kotów

siarkowski — Fri, 01 Aug 2008 22:29:34 +0000

Wiecznie głodne, inteligentne, przebiegłe, sprytne śpiochy. Tak w skrócie można scharakteryzować domowe Koty. Jestem przekonany, że na takie miano zasługuje pupil Simon’a – typowy domowy kocur. Apetyt go nie opuszcza, co widać po jego delikatnie zaokrąglonej figurze. Jego pomysły nie znają granic, o czym – mam nadzieję – za chwilę się przekonacie.

Kreska z wysp

Kot Simon’a to YouTube’owa kreskówka brytyjskiego studia animacji Tandem Films. Na daną chwilę liczy sobie trzy krótkie odcinki, a już może pochwalić się sporym osiągnięciem. Takim właśnie jest tytuł najlepszej komedii na przeglądzie filmów animowanych w Wielkiej Brytanii.

Ciężkie życie opiekuna

Przypuszczam, że niektóre osoby z jury posiadają kota, co sprawiło, że w pełni zrozumieli Simon’a Tofield’a i jego rysunkowy przekaz. Wg. mnie pokazuje on w doskonały sposób zachowanie tych słodkich pupili, oraz zdradza pewne niewytłumaczalne tajemnice. Jakie? przekonajcie się sami:

you never know

siarkowski — Sun, 04 May 2008 11:13:33 +0000

Ciekawe, czy ktoś z was już w trakcie trwania reklamy rozpoznał produkt. Jakie były typy? :)

Dodam, że reklama została uznana za najlepszą w 2006 roku w Wielkiej Brytanii.

wesołych świąt 2007

siarkowski — Mon, 24 Dec 2007 16:55:06 +0000

24 listopada 1987

siarkowski — Sat, 24 Nov 2007 09:26:54 +0000

Dokładnie dwadzieścia lat temu (28 minut po północy) przyszedłem na świat. Co prawda miałem mieć na imię Paulinka no ale z pewnych odstających względów nazwano mnie Pawełkiem. Podobno jako dzieciak byłem bardzo nieznośny. Nie słuchałem rodziców, w kuchni byłem wybredny, a zabawek miałem wiecznie za mało. Wiele z tych cech zostało mi do dzisiaj. Może i nawet dobrze. Po dwudziestu latach mam 183 cm wzrostu, studia, pracę i przyszłościowe plany – się porobiło nie?

Wszelkie życzenia mile widziane – zapewniam, że przeczytam wszystkie.

Dmuchanie świeczek: Gugalander po godz. 20:00

Zapraszam niezaproszonych.